تمام نشده ای

میخواهم بدانی که وبلاگ تمام کلمه وبلاگ نشده کلمه ای !

از ذهنم نرفته ای و هنوز در قلبم ادامه داری،

تو حتی همین حالا که نیستی هم از صبح تا شب در کارهای روزمره ی من خلاصه شده ای و رویای اینجا بودنت به خواب همیشگی بیداری هایم تبدیل شده است .

میخواهم بدانی که همه ی اینها به زبان ساده یعنی " دوستت دارم "

و گمان میکنم این ساده ترین تعبیر دوست داشتن است .

---

پ . ن : این پست قرار بود توی اینستا باشه اما اینجا نوشتم تا شاید اگر گذرت به این حوالی افتاد بدونی من...

پ .ن : نمیدونم متاسفانه یا خوشبختانه اما من یه تصمیم بزرگ گرفتم

این آخرین پست برای مخاطب خاصم هست چون تو در وبلاگ تمام کلمه لحظه های من وجود داری در حالی که من حتی ثانیه ای حتی توی خواب تو نیستم.

پ . ن : از امروز ، بعد از این پست شدی برام یه آدم معمولی مثل همه ی آدمایی که اطرافم هستن نه اینکه فراموشت کنم اما دیگه بهت فکر نمیکنم و دیگه دوستت نخواهم داشت .

پ . ن : از این بعد این وبلاگ مثل یه دفترچه یادداشته واسه بی حوصله گی هام .

قرار های بی قرار ...